|
Diabetli
Çocuğu Büyütmek...
Aileler Ne Yapmalı?
Diyabetli Çocukların Mutluluğu
İçin Aileler Ne Yapmalı?
Çocuğunuzun
diyabetiyle barışık bir yaşam sürmesini istiyorsanız, ona diyabet konusunda
destek olmalısınız.
Aile olarak çalışmak bir
sorumluluk mudur?
Diyabet teşhisini
izleyen süreç içerisinde diyabetli bireyin ailesinin karşılaştığı sorunlardan
biri; zaman, çaba ve paraya eskiye göre daha fazla ihtiyaç duymasıdır. Bu durum
günlük diyabet takibi ve düzenli doktor kontrolüne bağlı olarak değişebilir.
Ancak öncelikle aileler her yeni sorumluluğu kendi içlerinde nasıl
paylaşılacağına karar vermelidir. Biz, diyabet bakımında sorumluluğun hem anne
hem baba tarafından eşit olarak paylaşılmasını isteriz. Buna insülin
enjeksiyonunun yapılması da dahildir. Ebeveynlerin enjeksiyon, kan şekeri
ölçülmesi, egzersiz ve beslenmenin uygulanması, idrarda keton ölçülmesi gibi
işlerde birbirlerine destek olmaları çok önemlidir. Çocuğun diyabete uyum
sağlama çabalarında hem anne hem de babanın diyabete ilgi göstermesinin önemi
büyüktür. Her ebeveyn yılda en az bir veya iki kez klinik kontrolüne beraberce
katılmaya çalışmalıdır. Diyabet bir aileyi tümüyle etkileyeceğinden sorunların
çözümünde ve diyabet bakımında tüm aile bireyleri birlikte çalışmalıdırlar.
Araştırmalar diyabetiyle en iyi başa çıkan gençlerin, ailelerinden diyabet
yönetimi konusunda destek ve yardım alan gençler olduğunu gösteriyor. Her aile
bir diğerinden farklı olsa da hepsinde diyabet sorumluluklarını paylaştıran bir
planın geliştirilmesi zorunludur.
Ebeveynli yaşamak bir sorun
yaratır mı?
Amerika'daki
çocukların yaklaşık dörtte biri tek ebeveynli ailelerde yaşamaktadır. Ayrı
yaşayan anne babaların hayati bilgileri paylaşmaları iki ev arasında gidip gelen
diyabetli çocuk açısından büyük önem taşır. Bu bilgiler; çocuğun kan şekeri
seviyesi, insülin dozu ve zamanları, beslenme düzeni, egzersizleri ve herhangi
bir hastalığıyla ilgili bilgilerdir.
"İyi iletişim ve işbirliği
esastır."
Çocuğun yanında
taşıyacağı diyabet materyalleri düzenli şekilde bir çantaya yerleştirilebilir.
Birçok aile küçük bir şişe Glukagon'u ve idrar keton şeritlerini her iki evde de
sürekli olarak bulundurmaktadır. İstenilen; her iki ebeveynin de kişisel
farklılıklarını bir kenara bırakıp çocukları ile ilgilenecek kadar olgun
davranabilmeleridir.
Normal bir hayat sürmek
Diyabetli kişiye
diğer insanlara davrandığımız gibi davranmalıyız. Çocuğun kendi yaş grubundaki
diğer çocukların katıldığı etkinliklere katılması, aile dışında arkadaşlara
sahip olması ve aile dışı etkinliklerde bulunması önemlidir. Özellikle ergenlik
çağındaki gençler için arkadaş desteği çok önemlidir. Diyabetli çocuklar diğer
çocuklar gibi terbiye edilmelidir. "Önce çocuğu sonra diyabeti düşün" kuralı iyi
bir yöntem olabilir. Diyabetli çocuklara diğer çocuklar gibi davranılmadığında
kendilerini farklı hissetmeye başlarlar, bazen yalnız ve sevgisiz olduklarını
düşünerek kendilerine acımaya başlayabilirler. Bazen de istediklerini elde etmek
için diyabeti kullanabilirler. Böyle durumlarda aile fertleri çocuğun
kendilerini, kullandığı hissine kapılabilirler. Diyabetli çocuğa diğer
çocuklarla aynı biçimde davranıldığı taktirde bu sorunların büyük bir kısmı
aşılabilir. Kardeşler, diyabetli kardeşlerinin de kendileriyle aynı davranışı
gördüklerini hissederlerse onlara ve ailelerine daha çok yardımcı olabilirler.
Kardeşlerin sorumluluğu var mıdır?
Çocukta diyabet
görüldüğünde, bu durum tüm aile için kriz teşkil eder. Bu gibi durumlarda
diyabetli çocuğa aşırı ilgi gösterildiğinde kardeşler genellikle kendilerini göz
ardı edilmiş hissederler. Diyabetin ne olduğunu anlamakta zorlanabilir,
kardeşlerinin ölmesinden korkabilir, diyabete kendilerinin sebep olduğu
düşüncesine kapılabilirler. Bu sebeple kardeşlerin de diyabet eğitiminin bir
parçası olmaları gerekir. Küçük bile olsalar hastaneyi ya da kliniği ziyaret
ederlerse duydukları korkular azalır.
Çocuklar kendilerinin cezalandırıldığı bir durum karşısında, diyabetli
kardeşleri cezalandırılmazsa haksızlığa uğradıklarını hissedeceklerdir. Ailedeki
tüm çocuklara aynı şekilde davranmak gerekir. Küçük bir kız, diyabetli kardeşi
herhangi bir kabahatten, azarlanmadan kurtulduğu taktirde, kardeşinden öcünü
onun önünde şeker yiyerek aldığını söylüyor ve "onunla bu şekilde ödeşiyorum"
diye ekliyor.
Diyabetli çocuklar, diyabet kampları, kayak partileri gibi özel etkinliklere
katıldığında diğer kardeşler "keşke ben de diyabetli olsaydım, böylece ben de
özel şeyler yapabilirdim" şeklinde bir tepki geliştirmektedirler. Bu sebeple
ailedeki tüm çocuklar için özel zaman ayırmak gereklidir. Aile bireylerinin tümü
bu sorunları anlarsa aile içinde kaynaklanabilecek sıkıntılar büyük ölçüde
önlenebilir.
Evde tatlı besinler bulundurulmalı
mı?
Diyabetli bir
çocuğun ya da gencin yaşadığı evde tatlı besinler bulundurulup, bulundurulmaması
diyabet alanında en çok tartışma yaratan konulardan biridir. Tatlı besinlerin
evde bulundurulması taraftarı olanlar genellikle şu yorumu yaparlar:
"Diyabetlilerin, özellikle ev dışında arkadaşları ile birlikte oldukları
zamanlarda tatlı besinlerden uzak durmayı öğrenmeleri gerekir; buna ancak evde
alışabilirler." Tecrübelerimiz, bu yorumu yapanların kendilerinin bu tür
besinlere zaafı olduğunu ve bu alışkanlıklarından vazgeçmek istemediklerini
göstermektedir.
Kendimizin yapmadığı bir şeyi çocuklarımızın yapmasını istemek sizce adil midir?
Tecrübelerimiz; kek, bisküvi, şekerleme gibi tatlı besinlerin evde düzenli
olarak bulundurulması halinde bunların tüm diğer çocuklar gibi diyabetli
çocuklar tarafından da tüketileceği yönündedir. Bizim savımız ise, bir çocuğa
abur cubur yiyeceklere evde gereksinim olmadığı öğretilirse çocukların bu tür
yiyeceklere dışarıda da ihtiyaç duymayacaklarıdır. Bu tür yiyecekler evde
bulunurken sakınmaya çalışmak çocukta daha çok stres yaratır ve kan şekeri
seviyesinin yükselmesine neden olabilir (özellikle çocuk bunları yerken
yakalanıp, azarlanmışsa). Kardeşler bilerek ya da bilmeyerek diyabetli
kardeşlerini özendirirlerse, evdeki stres ve çekişme artracak bu da çocuğun kan
şekeri seviyesinin yükselmesine sebep olacaktır.
Ebeveynlerin ve kardeşlerin diyabetli kişiye yapabilecekleri en destekleyici ve
özverili hareket bu tür yiyecekleri evden uzaklaştırmaktır. Abur cubur
yiyeceklerin besin değerleri uygun olmadığından bu davranış herkesin sağlığı
için daha yararlı olacaktır.
Ailenin diğer bireyleri bu ürünlere ihtiyaç duyuyorlarsa gereksinimlerini iş
yerinde ya da okulda kısaca diyabetli çocuktan uzakta karşılamalıdırlar. En iyi
kan şekeri kontrolünün neredeyse her zaman tatlı besinlerin evden uzak tutulduğu
durumlarda sağlandığı gözlenmiştir.
Stres ve heyecanla nasıl başa
çıkılmalıdır?
Duygular ve stresin
diyabet kontrolü üzerine etkisi büyük olabilir. Hayatta birçok olay stres
yaratabilir; ailevi sorunlar, anne-baba ile veya anne-baba arasında tartışma,
ebeveynlerin boşanması, arkadaşlardan veya akrabalardan birinin ölümü, yeni bir
eve taşınma, okul değiştirme bu durumlardan bir kaçıdır. Stres yaratabilecek
diğer olaylar, spor yarışmaları ve sınavlardır.
Bazen doğum günü, yılbaşı ve bunun gibi özel günler bile çocuk için stres
kaynağı olabilir.
Heyecana bağlı stres sonucunda büyük yaştaki çocukların çoğunluğunda kan şekeri
seviyesi yükselirken, daha küçük yaştaki çocuklarda bu seviyenin düştüğü
gözlenmiştir.
Diyabetli ergenler üzerinde yapılan bir araştırmada başlangıçta idrar şekeri ve
aseton negatif olarak ölçülürken, stresli bir görüşme sonrasında idrar şekeri ve
asetonunda önemli bir artış gözlenmiştir. Diyabetli kişilerin düzenli bir hayat
sürdürmeleri ve stres ile sağlıklı bir şekilde başa çıkabilmeyi öğrenmeleri
gerekmektedir. Stresli durumlar kişinin bunları öğrenmesine yardımcı olur. Bu
kişilerin yüksek kan şekeri sebeplerinden birinin stres olduğunu bilmeleri
gerekir.
Bazı durumlarda stresle başa çıkabilmek için profesyonel destek almak büyük
yarar sağlayabilir.
Okula devam zorunluluğu
Okula devamsızlık
diğer çocuklar için olduğu kadar diyabetli çocuklar için de bir sorundur. Bir
hastalık nedeniyle okuldan geri kalındığında çocuğun sınıfa dönmek konusunda
endişeleri olabilir. Çocuk tamamlanmamış ödevler, sınavlar, arkadaşlarının ve
öğretmenlerinin tepkisi gibi sorunlar hakkında endişeli olduğu zamanlarda
diyabet kontrolünde aksaklıklar oluşması sık rastlanan bir durumdur. Çocuk bir
süre okuldan uzak kaldığında izlenebilecek en iyi yöntem, onu mümkün olan en
kısa zamanda okula dönüldüğünde diyabetli çocuğun stresi, okul programının
düzenlenmesi için danışman ve öğretmenlerden yardım alınarak azaltılabilir.
Önemli olan çocuğun en kısa sürede okula tam zamanlı olarak dönmesinin
sağlanmasıdır. Bazen çocuklar arkadaşlarının kendilerine karşı davranışları
konusunda endişe duyabilirler. Böyle durumlarda bir hemşire veya ebeveynlerden
birinin, diğer öğrencilerle diyabet hakkında konuşması çocuğa çok yardımcı
olabilir. Bu konuşma arkadaş desteğinin artmasını da sağlayabilir.
Ebeveynlerde evlilik sorunları
önemli mi?
Çocuklarında
diyabet teşhis edilen ebeveynlerin evliliği üzerinde ek bir baskı oluşur.
Evlilikte teşhisten önce de sorunlar yaşanıyorsa, teşhisin getirdiği ek stres
sorunları daha da arttırabilir.
Eşlerin karşılıklı iletişimleri, duygu, düşünce ve planlarını paylaşmaları bu
nedenle büyük önem taşır. Eşlerden biri diğerinin davranış biçimine
öfkelenebilir; partnerleri duruma farklı tepki verdiği için kendilerini yalnız
hissedebilirler. Bazen eşlerden biri kendisinin diğerinden daha fazla sorumluluk
aldığını düşünebilir. Bu hislerini paylaşmadıkları taktirde kızgınlıklar aile
sorunlarına yol açabilir. Bu tür bir öfke ailenin diğer üyelerinden saklanmaz
hale gelir. Herkes duygularını açıkça paylaşırsa sorunlar büyümez ve çocuklar
için stres teşkil etmez.
Davranış Değişikliği
Bazen diyabetli
çocuklar insülin enjeksiyonu, kan şekeri testi, beslenme, egzersiz gibi diyabet
kontrolündeki sorumluluklarını yerine getirmekte zorlanabilirler. Bu durumda
aile içi anlaşmalar çocuğa yardımcı olabilir. Ama yapılan anlaşmaya titizlikle
uyulması gerekir. Yapılan anlaşmanın süresi kısa (bir seferde en çok 1 hafta),
şartları açık ve kesin olmalıdır. Sorunlar gözlendiğinde davranış değişikliği
konusunda uzmanlaşmış bir sosyal hizmet danışmanına ya da psikoloğa danışmakta
fayda vardır. Bu uzmanlarla yapılacak birkaç görüşme hem diyabetli çocuk hem de
tüm aile için faydalı olabilir.
Çocuğa, bakıcıya ve
çocuğun okulundakilere neler anlatılmalı?
Diyabet hastası olsun ya
da olmasın bir çocuğu büyütmek kolay değildir. Diyabet, anne- babanın temel
sorumluluğunu değiştirmez. Fakat doğumdan ergenliğe kadar olan döneme
gelinceye kadar her aşamada bu sorumluluğa yeni unsurlar kazandırır.
Unutmayın; diyabet
çocuğunuzun yaşamının yalnızca bir parçasıdır. Genellikle ailelerin yaşam
biçimlerini diyabete göre ayarlamaktansa diyabet hastalığını yaşam biçimlerine
göre uyarlamaları daha iyi olur.
Diyabet hastalığının
yaşamınızı yönetmesine izin vermeyin. Diyabeti bir bahane olarak kullanmak çok
kolaydır. Örneğin Ali gece bir arkadaşının evinde uyumak ister. Evhamlı babası
ise Ali' nin gitmesini istememektedir. Çocuk nedenini sorduğunda baba iyi bir
cevap bulamamıştır. '' Bu gece kan şekerin çok yüksek çıktı der''Burada baba
diyabeti başka bir sorunu çözmek için kullanmaktadır. Çocuk bu örnekle bahane
yaratmayı öğrenir. Daha sonra Ali diyabeti kolay bir bahane olarak ya da özel
bir ilgi görmek için kullanmaya başlayabilir.
Çocuğunuz büyüyüp
gelişirken diyabetin getirdiği sorunlar da farklılaşacaktır. Bu rehber bazı
temelleri vermektedir. Ayrıca çocuğunuzun sağlık ekibiyle konuşabilir. Türk
Diyabet kurumunu arayabilir, aile derslerini izleyebilir ya da bir ebeveyn
destek grubuna katılabilir veya böyle bir grubu kurabilirsiniz.
Çocuğunuz büyüdükçe
diyabet hakkında soruları olacaktır. Çocuğunuzla birlikte bu soruların
cevabını öğrenebilir ve öğrendiklerinizi çocuğunuzla paylaşabilirsiniz.
Amacınız çocuğunuzun kafasına bilgileri ve olumlu bir tavrı birlikte
yerleştirmek olmalıdır. Bu araçlar çocuğunuzu ileride kendi başına diyabet
bakımını yapabilmesi için hazırlayacaktır. Yavrunuzu akıl ve fizik olarak
sağlıklı büyütmek istersiniz. Bu, sadece mükemmel kan şekeri ile sağlanamaz
aynı zamanda her durumda en iyiyi gerçekleştirmekle mümkün olabilir.
Bebekler ve yeni yürümeye
başlayan çocuklar, kan şekeri ölçmek için parmaktan kan alınması ve insülin
enjeksiyonlarını öfke yada ceza işareti olarak algılayabilirler. Ayrıca bu
çocuklar anne-babanın üzüntülerinden de etkilenirler. Ebeveynlerini keyifsiz
görmek bir bebeği korkutabilir.
Çocuğunuzun diyabet
bakımına uyum sağlamasına yardım etmek için sakin olun. Diyabet bakımını bir
biberon vermek kadar olağan hale getirin. Eğer gereken şeyleri zamanında
sağlarsanız işler daha yolunda gidecektir.
Parmaktan kan alma işini
ve iğneyi hızlı ve nazikçe yapın. Çocuğu nazikçe fakat güvenli bir şekilde
tutun. Sakinleştirici bir şeyler söyleyin. "Şimdi senin insülin zamanın geldi
bu seni sağlıklı tutacak'' gibi cümleler işe yarayabilir.
Daha sonra çocuğunuzu
rahatlatıp sakinleştirin. Bebeğinizi özel bir battaniye ile sarın ya da
oyuncak bir hayvanla birlikte kucağınıza alın.
Okul öncesi yaştaki
çocuklar
3-4 yaşlarındaki çocuklar
bedenlerinin nasıl çalıştığı ve nasıl iyileştiği hakkında çok düşsel fikirlere
sahiptir. Örneğin parmaktan alınan kanlarda tüm kanlarının biteceğini
düşünürle. Kan şekerine bakmak için yeterli büyüklükte bir damla kan almakta
çekilen güçlük bu düşünceyi kanıtlar görünmektedir.
Her yaştan çocuklar
hastalığın nasıl ve neden olduğunu anlamada sıkıntı çeker; kendilerinin
diyabete neden olduklarını düşünürler. Çocuklar ayrıca kan şekerlerinin
düştüğünü algılamada ve bunun niçin olduğunu anlamada da güçlük çekerler.
Çocuğunuzun diyabetle ilgili yapılması gerekenleri basit kavramlarla açıklayın
ve sık sık tekrar edin. ''Sen diyabet olmak için bir şey
yapmadın''diyebilirsiniz. ''Kötü bir şey yaptığın için hasta olmadın'' gibi.
Çocuğunuzun sağlık
ekibiyle yakın ilişkilerde çalışın. Ana-babalar diyabet bakımının
gerektirdikleri ile büyüyen bir çocuğun gereksinimleri arasındaki dengeyi
kurmayı öğrenmelidir. Kabul edilebilir diyabet kontrolü sadece mükemmel
diyabet kontrolü değildir. Sağlık bakım ekibiniz size esnek kurallar ve
rehberler bulmada yardımcı olabilirler. Ayrıca çocuğu diyabet hastası olan
diğer ana-babalarla da konuşun. Büyük olasılıkla onlar da benzer sorunlar
üzerinde çalışıyorlardır.
5-12 yaşları arasında olan
çocuklar
İlkokul boyunca çocuklar
genelde diyabete iyi uyum sağlamış olurlar. Yeni şeyler öğrenmeye en istekli
dönemdedirler. Geleceği kolayca öngöremezler. Genelde neler olacağını
düşünmezler. Daha sonraları çocuklar, diyabet bakımının çok fazla zaman
aldığını hissedebilirler. Kendilerini yaşıtlarıyla karşılaştırdıklarından
diyabetin (esnek olmayan sert gereklilikleri nedeniyle ) kendilerini özel biri
yaptığını düşünmeye başlarlar.
Çocuğunuzun diyabet
bakımıyla ilgili görevleri yavaş yavaş kendi üzerine almasına, devam eden
ilginizle yardımcı olabilirsiniz. Çocuğun gitgide kendi bakımını yapmasını
desteklerken diyabet yönetiminin çocukluk çağında aile takımının
sorumluluğunda olduğunu bilmesini sağlayın.
Çocuğunuzun olgunluğu,
yetenekleri sorumluluk alma durumu için size yol göstersin. Okul çağındaki
çocukların diyabet bakımının bütün görevlerini veya çoğunu üzerine alabilir
gibi düşünülmemelidir. Çocuğunuzun katılımına sınırlı ödüller vermek iyi bir
fikir olabilir. Çocuk eğer geceyi arkadaşının yanında geçirebilme izni gibi
bir yarar sağlayabilecekse genellikle kendi işini kendi yapmak ister.
Çocuğunuz diyabet
bakımında daha fazla sorumluluk aldıkça mükemmellik beklemeyin. İlginizi devam
ettirin ve vaaz vermek yerine onu destekleyin. Diyabet bakımında tatil
olmadığından uzun gece eğlenceleri ya da doğum günü partilerinde ne
yapılabileceğini sağlık bakım ekibinizle konuşun.
Diyabet bakımında
yapılacak işleri paylaşın. Belki çocuğunuzun sabah insülinini siz yapar ve
çocuğunuz da akşam iğnesini kendi yapabilir. Yapılacak işler tablosu size
yardımcı olabilir. Çocuğunuz bu görevi yerine getirdiğinde bir yıldız çizin.
Oyun kurallarını küçük ödüllerle sonuçlanacak şekilde koyun.
Onlu yaşlar
Onlu yaşlardaki çocuklar
duygusal ve fiziksel açılardan değişir. Farklı olmaktan kaçınır, sınırları
dener, seçimler ve yanlışlar yaparlar. Öncelikler değişmektedir ve diyabet
genelde listenin alt sıralarındadır. Bu yaştaki çocuklar genelde
ana-babalarının kurallarına isyan eder. Böylece sağlıklarıyla ilgili ciddi
riskler alabilirler.
Çocuğunuza bu dönem
boyunca dürüst duyarlı ve destekleyici olarak yardım edebilirsiniz. Çocuklar,
birtakım kararlar alıp bunların sonuçlarıyla yaşamayı öğrenmeye gereksinim
duyarlar. Doğru kararlar vermeleri için diyabet hakkında gerçekleri bilmeleri
gerekir. Diyabetle ilgili yaptıkları seçimlerin kendilerini nasıl
etkileyeceklerini bilmeleri gerekir.
Onlu yaş çocukları ile
ilgili ana başlıklar
-
Kısa erimli ve uzun erimli istenmeyen
sonuçların riski nasıl düşürülebilir.
-
Alkol ve ilacın kullanımı ve kötüye
kullanılması
-
Toplumsal ve cinsel ilişkiler
Çocuğunuzun sağlık bakım
ekibi bu bilgilerin bazılarını sağlayabilir. Destek grupları ve diyabet
kampları da yardımcı olabilir. Kendi eylem ve duygularınızı izleyin.
Azarlayıcı ve destekleyici olma arasındaki farkı bilin. Birkaç gün yüksek
çıkan kan şeker düzeyleriyle uğraşmak yerine sorunu birlikte çözmeye çalışın.
ve çocuğunuza nasıl yardımcı olabileceğinizi sorun. Sabırlı, dürüst ve esnek
olmakla birlikte tutarlı olun. Dolaysız iletişim yollarınızı açık tutun.
Duygularınızı paylaşın. İşler yolundaysa çocuğunuzu doğru kararlarından ötürü
övün. İşler yolunda değilse çocuğunuzun hüsranını tanıyın.
Üçüncü kişiler
Çocuğunuzla birlikte
diyabet bakımında çalışmanız büyük bir meydan okumadır. Peki çocuğunuzun
bakımında rol alan diğer kişiler.
Onlarla çalışmaya da
ihtiyaç duyacaksınız. Bakıcılar, öğretmenler, koçlar. Onlar diyabet hakkında
ne kadar şey bilirse çocuğunuza o kadar iyi göz-kulak olacaklardır.
Bakıcılar; deneyimli ve
olgun bir bakıcı bulduğunuzda diyabet bakımını nasıl sağlayacağından endişe
duyarsınız. Eğer bakıcınızın diyabet hakkında yeterli bilgiye sahip olduğunu
bilirseniz çocuğunuza bakması için ona teslim etmeniz güçlük yaratmayacaktır.
Bakıcınızın diyabet hakkındaki eğitimine yardımcı olun. Onun bir diyabet
eğitim sınıfına devam etmesini sağlayabilirsiniz. Bakıcıya anlaşılır bir
yönerge listesi bırakın. Bu listenin içinde
-
Diyabetin basit bir tanımı
-
Çocuğunuzun gösterebileceğine benzer
insülin reaksiyonu belirtiler
-
Çocukta düşük kan şekerinin nasıl tedavi
edileceği
-
Tedavi edilmesinden 10-15 dakika sonra
reaksiyon sürüyorsa ne yapılmalı
-
Önerilen öğünlerin listesi
-
Sizin, doktorunuzun ve belki evde
olabilecek bir komşu ya da arkadaşınızın telefonu
Eğer iğneyi bakıcınız
yapacaksa bunu daha önceden planlayın. Rahat bir ortamda bakıcıya (iğne
yapmayı) öğretmek için evde olmayacağınız tarihten önce bir zaman ayarlayın.
İşleri kolaylaştırmak için çocuğunuzun enjektörünü önceden
hazırlayabilirsiniz.
Eğer bakıcınızın kan
şekeri ölçümü yapması gerekecekse, bunu da daha önce öğretin. Çocuğunuzun kan
şekerinin ne zaman ve hangi durumlarda ölçülmesinin istediğinizi hazırlamış
olduğunuz listeye yazın. Dikkatlice düşünüp planlayarak çocuğunuzu bakıcıya
herhangi birinden daha güvenli ve kolayca bırakabilirsiniz.
Okul çocuğunuzun okul
yönetimiyle konuşmada oynayacağınız rol, elbette çocuğunuzun yaşına bağlıdır.
Bir ilkokul öğrencisinin ana babası, bir lise öğrencisinin ana babasından
farklı rol oynar. Eğer onlu yaşlardaki bir çocuğun velisiyseniz çocuğunuz;
siz, öğretmen ya da koçlarla konuşurken muhtemelen katılmak isteyecektir. Okul
ortamındaki erişkinleri diyabet hakkında bilgilendirmek velilerin görevi ise
de çocukların bunu hangi yaşıtlarına ve nasıl anlatacağını seçme hakkı vardır.
Öğretim yılının
başlamasından önce okul yönetimiyle dostça sakin bir ziyaret planlayın. Sağlık
bakım ekibinizden bu ziyaretin hangi konuları kapsayacağı ve nasıl sunulacağı
hakkında yardım alabilirsiniz. Neşeli ve yapıcı bir biçimde konuşun.
Okul yönetimine
yapacağınız ziyaret okul hemşiresi, öğretmenler, okul müdürü ve çocuğunuzdan
sorumlu olan servis şöförü ve tam gün çalışanlar gibi erişkinleri içermelidir.
Hemşirelerden çok öğretmenler , çocuğunuzda kan şekeri düşüklüğü belirtilerini
genelde ilk gözleyecek kişiler olacaktır. Egzersiz , kan şekeri düzeylerini
değiştirebileceğinden beden eğitimi öğretmeni ve koçun diyabet hakkında
eğitimli olduğundan emin olun. Ziyaret sırasında herkese aynı bilgileri verin.
-
Diyabet hastalığının kısa basit açıklaması
-
Düşük kan şekeri belirtilerinin bir listesi
-
Düşük kan şekerini düzeltmek için atılacak
adımlar
-
Çocuğunuzun yaşına göre değişen diğer
bilgiler (ara öğün ve ana öğün zamanları, besin seçiminde yol gösterme, özel
uyarılar
Okul personelinin
çocuğunuzun diyabet hastası olduğunu bildiklerinden , ama onu diyabetik diye
damgalamadıklarından emin olun. Anayasamıza göre hiç kimsenin eğitim hakkı
engellenemez. Gereklilik olmadıkça diyabet hastası çocuklar yaşıtlarından ayrı
tutulmamalıdır.
Çocuğunuzun diyabet
hastalığının akranlarınca nasıl kabulleneceği konusunda endişeleriniz
olabilir. Diğer çocukların diyabet konusunda edinecekleri fikrin çocuğunuzun
tavırlarından kaynaklanacağını aklınızda bulundurun. Eğer çocuğunuz diyabet
konusunda rahatça konuşabiliyorsa çoğu arkadaşı da rahat olacaktır. Bazı
çocuklar diyabet hastası olduklarından dolayı sıkıntılıdırlar. Öğretmenler bu
durumda kısıtlamaları arttırarak değil destekleyerek çocuğun sıkıntısını
aşmasına yardımcı olmalıdırlar. Eğer bir öğretmen diyabetle başa çıkmada
zorluk yaşadığını hissederse o ve diğer okul yöneticileri daha fazla yardım
önerebilirler. Siz ve veli destek grubunuz diyabet hastası çocuklarla
çalışmada deneyimli okul yetkililerinin isimlerini çıkarabilir. Eğer bir sorun
oluşmakta ise ciddi hale gelmesini beklemeden erkenden yardım sağlayın.
Eğer siz, çocuğunuz ve
okul yönetimi ev ödevlerinizi yaparsanız çocuğunuz gereksiz bir endişe ya da
kısıtlama olmaksızın okulun bütün keyfini sürebilir.
Düşük kan şekerini nasıl
açıklamalı?
Çocuğunuzla vakit geçiren
her erişkin düşük kan şekeri veya hipoglisemi konusunda bir şeyler bilmelidir.
Eğer çocuğunuza enjekte edilen insülin miktarı çocuğunuzun o gün yediği besine
veya yaptığı egzersize göre çok fazla ise düşük kan şekeri çoğunlukla oluşur.
Çoğu zaman çocuklarda
düşük kan şekeri düzeyi saptanması titreme, terleme, sinirlilik veya uyuklama
gibi ılımlı belirtilere yol açar. Bu tür belirtileri olan çocuk karbonhidrat
içeren meyve suyu, süt ya da kuru üzüm gibi bir atıştırmadan sonra kendine
gelir.
Daha ciddi bir çok
reaksiyonla baş edebilmek için önceden bir plan hazırlarsanız daha iyi olur.
Sizi endişelendiren semptomları not edin. Listeyle beraber doktorunuza ya da
hemşire eğitmeninize gidin düşünebildiğiniz bütün '' eğer '' ve 'ne yapmalı''
ile başlayan sorularınızı sorun. Çocuğunuzun diyetisyeni ile ara öğün
seçenekleri üzerine konuşun.
Sağlık bakım ekibine
şunları sormak isteyebilirsiniz.
-
Eğer çocuğum düşük kan şekeri yüzünden
nöbet geçirecek olursa ne yapmalı
-
Neden çocuğum kan şekerinin düştüğünü
anlamıyor
-
Çocuğumun ağır egzersiz sırasında ya da
sonrasında kan şekerinin düşmesini nasıl önleyebilirim
-
Çocuğum uyurken onun kan şekerinin
düşmesine nasıl engel olabilirim
-
Reaksiyondan sonra ne yapmam gerekir
Kan şeker izleminde iyi
kayıt tutmak diyabet bakımının nasıl gittiğini öğrenmek için en iyi yoldur. Bu
kayıtları çocuğunuzun sağlık bakım ekibiyle tartışarak bu değerli bilgiyi
çocuğunuzun sağlığı için çevirmeye çalışın. Eğer çocuğunuz ağır bir insülin
reaksiyonu geçirdiyse çocuk doktorunuzun bunu bildiğine emin olun. Tedavi
planını değiştirmeye gerek duyabilirsiniz.
Sevgi Bakımı
Bazen, diyabet bakımının
gerektirdikleri siz yeniden normal bir aile yaşamının devamını korumaya
çabalarken kontrolü sağlayabilmek sonsuz görünebilir. Adım adım ilerleyin. Ve
sağlık ekibinizden, çocuğunuzun okulundan ve sizinle aynı endişeleri paylaşan
diğer ana-babalardan destek alın.
Diyabet çocuğunuzun
sağlığıyla ilgilidir. Ailenizin mutluluğunu yönetmesine izin vermeyin.
|